Rob Mulder zette op 19 januari 2001 een handtekening onder een arbeidscontract bij Ingenieursbureau Westenberg. Vier jaar daarvoor zette hij al zijn eerste stappen bij het bedrijf. “Dat was eigenlijk omdat andere stages niet doorgingen…”, glimlacht de huidige projectleider. Maar spijt van de stage kreeg hij niet. Rob werkt nog steeds met veel plezier bij Westenberg.
“Mijn zus had stage gelopen in de Verenigde Staten. Dat leek mij ook wel wat, maar uiteindelijk kwam dat niet rond. Toen kon ik als HTS-student alleen nog naar Westenberg. Ik ben hier dus een beetje uit nood binnengekomen”, grapt Rob.
Zijn werkomgeving zag er destijds anders uit dan nu. Bij Westenberg werkten hooguit tien techneuten. “En we moesten het nog doen zonder mobiele telefoon. Volgens mij was er één computer waarop we konden internetten. Rapporten leverden we nog op papier aan. Achteraf gezien was die tijd heel arbeidsintensief. Je kunt je nauwelijks nog voorstellen dat we zo hebben gewerkt…”
Toch groeide Westenberg steeds meer uit tot een gerenommeerd ingenieursbureau. En Rob groeide mee. “Ik begon als inspecteur, werd senior, projectleider, docent en vestigingsleider. Die laatste twee functies pasten minder goed bij mij. Daarom ben ik weer projectleider geworden. De diversiteit maakt dit werk leuk. Geen brug of project is hetzelfde.”
Al zijn er genoeg projecten die net wat langer in de herinnering blijven hangen. Rob laat een foto zien van de Julianakade in de Eemshaven. “We hebben daar een vijfhonderd meter lange kade van binnenuit geïnspecteerd. Dan werk je met een rescueteam achter je aan. Zo ben ik ook al eens door de Velsertunnel en de kilometer lange Rijnbrug bij Heteren gekropen. Ook het werk bij Tata Steel en op defensieterreinen vond ik bijzonder. De inspectie op zich was niet eens zo uitdagend, maar je werkt op plekken waar je niet snel weer zult komen.”
Het zijn de projecten die het werk ook na 25 jaar leuk houden. “Maar daar moet ik zeker aan toevoegen dat we een heel fijn team hebben. Bij Westenberg werk je echt samen. En ons werk staat nooit stil. Daarom werk ik nog steeds graag voor ons bureau.”
Al heeft hij toch nog een wens als het op werken aan komt. “Na de eerste periode bij Westenberg kon ik destijds ook nog op stage op Curaçao. Dat was een prachtige tijd. Daar zou ik graag nog eens een bruggetje gaan inspecteren…”
